Ζυρίχη – Αθήνα άνωθεν: 20 + 1 αεροφωτογραφίες μίας δεκεμβριανής πτήσης

“Everything looks better from 36,000 feet” σύμφωνα με ένα δημοφιλές ρητό στην κοινότητα των οπαδών της πολιτικής αεροπορίας (και φυσικά συμφωνώ απόλυτα). Με αυτό λοιπόν κατά νου, σε αυτό το άρθρο δεν σας καλώ να διαβάσετε, αλλά να δείτε. Θα δείτε αεροφωτογραφίες, καλύτερα καρέ καρέ στιγμιότυπα, της πτήσης από την κρύα Ζυρίχη στην συννεφιασμένη, μα ηλιόλουστη Αθήνα. Όλες έχουν τραβηχτεί από τον υποφαινόμενο, έναν ταπεινό επιβάτη της πτήσης LX 1838 της Swiss Airlines το απόγευμα της 17ης Δεκεμβρίου 2017. Καθόμουν στις μπροστινές θέσεις ενός Airbus a321 της εταιρείας και οποτε έβλεπα από το παράθυρο κάτι ενδιαφέρον, απλώς πατούσα το κλικ της κάμεράς μου.

Το κλικ αυτό δεν ήταν πάντα εύκολο. Ειδικά για ορισμένες φωτογραφίες πάνω από την Ελλάδα ζητώ συγγνώμη που είναι κουνημένες, αλλά κατά την κάθοδο πάνω από τη Θεσσαλία έως και το “Ελευθέριος Βενιζέλος” υπήρχαν αναταράξεις λόγω ισχυρών ανέμων που δυσχαίρεναν τη σταθερότητα. Να πω επίσης ότι όλες οι φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί με την Olympus EPM 2 με φακό M. Zuiko 40-150 mm και κάποιες εκ αυτών έχουν υποστεί επεξεργασία στο πρόγραμμα Lightroom. Τέλος, να σας ενημερώσω από τον θάλαμο διακυβέρνησης ότι η πορεία μας ήταν πάνω από τις ελβετικές Άλπεις, την Ανδριατική θάλασσα, τις δαλματικές ακτές, τον αλβανικό εναέριο χώρο, την δυτική Μακεδονία, τη Θεσσαλία και την βορειανατολική Αττική. Η προσγείωση ήταν στον διάδρομο 21L (21 αριστερά) του Ελευθέριος Βενιζέλος. Fasten your seatbelts λοιπόν και καλή θέαση!

Ενα προάστιο της Ζυρίχης, αμέσως μετά την απογείωση από τον διάδρομο 16 του αεροδρομίου της πόλης

Ελβετική ύπαιθρος κατά την άνοδο του a321 στα 36.000 πόδια

Μόλις βγήκε το αεροσκάφος από πυκνά σύννεφα και η άκρη το φτερού αντικρίζει τις αχτίδες του ήλιου. Πλέον, βρισκόμαστε στα 36.000 πόδια

Ευτυχώς, μετά από λίγο τα σύννεφα αραίωσαν και από κάτω αποκαλύφτηκαν οι Άλπεις…

Δυστυχώς, η χαρά του καθαρού ουρανού δεν κράτησε πολύ. Από τον ιταλικό εναέριο χώρο έως σχεδόν και την Αλβανία είχαμε πάλι σύννεφα. Έψαχνα και εγώ να βρω το Dubrovnik της Κροατίας, αλλά το μόνο που έβλεπα ήταν αυτό:

Και φτάνουμε στο τελευταίο κομμάτι της πτήσης, πάνω από την Ελλάδα. Το αεροσκάφος ξεκίνησε κάθοδο μέσα από σύννεφα βροχής και πάνω από την ανατολική Θεσσαλία είδα και ουράνια τόξα. Ταυτόχρονα, άρχισαν και οι αναταράξεις, αλλά το a321 συνέχιζε ακάθεκτο:

Πάνω από την Ραφίνα και λίγα μόλις μίλια από τις ακτές της νότιας Εύβοιας, άρχισε να δύει και ο ήλιος. Τααυτόχρονα, το a321 ευθυγραμμιζόταν για προσγείωση στον 21L της Αθήνας.

Και μόλις προσγειωθήκαμε στον Ελ. Βενιζελος! Το a321 άρχισε να τροχοδρομεί προς την πύλη του και σε κάτι παραπάνω από 1 ώρα θα ξεκινούσε το ταξίδι της επιστροφής του στη Ζυρίχη.

Σας ευχαριστώ πολύ για την ανάγνωση του άρθρου και ελπίζουμε να σας ξαναδούμε σύντομα σε μία από τις επόμενες πτήσεις μας.

Κείμενο – φωτογραφίες: Αναστάσης Καρδαμάκης

Φαντάσματα της Ολυμπιακής σε ένα χορταριασμένο αεροδρόμιο: 20 + 1 φωτογραφίες από το Ελληνικό

«Διεθνής Αερολιμήν Ελληνικού». Μία τοποθεσία – σύμβολο για τα νότια προάστια της Αθήνας και για ολόκληρη την Ελλάδα. Άπειρες ασπρόμαυρες ταινίες του πάλαι κραταιού ελληνικού κινηματογράφου ξεκινούσαν και τελείωναν εκεί, γενιές παιδιών μεγάλωσαν βλέποντας τα θρυλικά Jumbo της Ολυμπιακής να προσγειώνονται και χιλιάδες Έλληνες έχουν απογειωθεί από εκεί.

Σήμερα το Ελληνικό δεν είναι παρά ένα χορταριασμένο φάντασμα του παρελθόντος του. Εγκαταλελειμένο στην τύχη του, επανέρχεται στον δημόσιο διάλογο μονάχα στο debate για την σχεδιαζόμενη σε αυτό επένδυση. Οι περισσότεροι όμως λησμονούν πως το αεροδρόμιο αυτό ήταν η πύλη της Ελλάδας στον κόσμο, από την Νέα Υόρκη ως τη Σιγκαπούρη.

Το κλειδί για αυτή την πύλη αυτή είναι ακόμα εμφανές στο βορειοανατολικό τομέα του Ελληνικού. Ανήκει δε στην εταιρεία που συνδέθηκε όσο καμία άλλη με το αεροδρόμιο, στις Ολυμπιακές Αερογραμμές (ΟΑ). Ο νοσταλγός της αεροπορικής ιστορίας μπορεί να δει 3 αεροσκάφη, όλα τους Boeing, της ΟΑ, καθώς και 1 αεροσκάφος της Υπηρεσίας Πολιτικής Αερπορίας για να τους κρατάει παρέα. Όλα τα αεροπλάνα αποτελούν εκθέματα του ελληνικού μουσείου πολιτικής αεροπορίας.

Εγώ ήμουν αγέννητος ή πολύ μικρός όταν το Ελληνικό ήταν στις δόξες του και δη όταν η Ολυμπιακή μεγαλουργούσε στους αιθέρες. Όμως, η νοσταλγία, η περιέργεια και η αγάπη μου για vintage αεροπλάνα, με οδήγησαν ένα Σάββατο πρωί, στις 11 Νοέμβριου 2017 στο νεκροταφείο της Ολυμπιακής στο Ελληνικό. Από διάφορα ανοίγματα της περίφραξης του αεροδρομίου, τράβηξα φωτογραφίες, τις οποίες και θα δείτε σε αυτό το άρθρο.

Η κάμερα που χρησιμοποίησα είναι η Olympus EPM 2, με τον φακό M Zuiko ED, 40-150 mm και f 4-5.6. Οι φωτογραφίες υπέστησαν ελαφρά επεξεργασία στο πρόγραμμα Adobe Lightroom.

Το Boeing 747-200

Το κλασικό μεγαθήριο, το επονομαζόμενο και Jumbo. Είναι αδιαμφισβήτητα το πιό επιβλητικό από τα εναπομείναντα αεροσκάφη της Ολυμπιακής στο Ελληνικό και φέρει την ονομασία “Olympic Eagle” με νηολόγιο SX-OAB. Η Ολυμπακή χρησιμποιούσε το 747 για μακρινές πτήσεις, όπως Νέα Υόρκη, Ναϊρόμπι, Σιγκαπούρη κ.α., ενώ όσοι είχαν την τύχη να πετάξουν με αυτό αναπολούν την άνεση του ταξιδιού. Το Boeing 747 έχει 4 κινητήρες και η ανεπίσημη ονομασία του ανάμεσα στους λάτρεις της πολιτικής αεροπορίας είναι “The Queen of the Skies”.

To Boeing 737-200

Το μικρότερο αδερφάκι της οικογένειας των Boeing στο Ελληνικό. Πρόκειται για τον Απόλλωνα με νηολόγιο SX-BCA. Τα flaps του στα φτερά μπορεί να έχουν καταρρεύσει, αλλά ο Απόλλωνας συνεχίζει να κοιτά περήφανα την αθηναϊκή Ριβιέρα μπροστά του.

Το Boeing 727

Το τελευταίο μέλος της οικογένειας Boeing του Ελληνικού. Το μακρόστενο 727 έχει το νηολόγιο SX-CBA και ακούει στο όνομα “Mount Olympus”.

Last but not least, το BAC One Eleven της ΥΠΑ

Το τελευταίο μουσειακό έκθεμα δεν είναι Boeing. Πρόκειται για ένα μικρό αεροσκάφος της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας κατασκευασμένο από την British Aircraft Corporation.

Και 2 φωτογραφίες bonus: η κεντρική είσοδος του αεροδρομίου και πύργος ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας

Φωτογραφίες – κείμενο: Αναστάσης Καρδαμάκης Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση των φωτογραφιών ή η αναδημοσίευσή τους χωρίς την ρητή συγκατάθεση του αρθρογράφου